Grzybica skóry

Grzybica skóry jest przypadłością tyle częstą ile wstydliwą. Szacuje się, że na grzybicę stóp choruje na świecie około 30 % populacji. W niektórych środowiskach zawodowych - jak na przykład u górników lub sportowców problem szacunkowo dotyczy nawet 70 % ludzi. Obserwuje się również różnicę w rodzaju grzybic zależnie od regionu geograficznego - chociaż by grzybica woszczynowa, która jest bardzo popularna w krajach afrykańskich. Zwiększoną zachorowalność na drożdżyce wiąże się natomiast z coraz bardziej rozpowszechnionym stosowaniem leków, takich jak antybiotyki, glikokortykosteroidy czy leki immunosupresyjne. Również coraz większą liczba zakażeń wirusem HIV ma związek z coraz częstszą diagnozą gruźlicy wśród pacjentów dermatologicznych.

Grzyby stanowią pewien pomost pomiędzy roślinami i zwierzętami, gdyż w swej naturze i fizjologii posiadają cechy obydwu tych gatunków. Grzyby ogólnie można podzielić za geofilne - żyjące w ziemi, zoofilne - inaczej zwierzęce oraz antropofilne, czyli ludzkie. W dermatologii znaczenie mają trzy grupy grzybów. Mianowicie, grzyby drożdżakopodobne, dermatofity i pleśniowce. Dermatofity są odpowiedzialne za powstawanie grzybicy właściwej dotyczącej włosów, naskórka i paznokci. Drożdżaki oraz grzyby drożdżopodobne powodują powstanie objawów drożdżycy błon śluzowych, skóry i paznokci oraz łupieżu pstrego. Natomiast zakażenie pleśni owcami powoduje choroby skóry oraz błony śluzowej.

Czynnikami predysponującymi do rozwoju grzybic są warunki miejscowe panujące w skórze. Ma tu znaczenie poziom wilgotności skóry oraz stan i rodzaj płaszcza lipidowego, który stanowi ochronę przed szkodliwymi patogenami. Również kondycja całego organizmu ma znaczenie w rozwoju ewentualnej choroby grzybiczej. Obniżona odporność zwiększa ryzyko wystąpienia objawów grzybicy.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Grzybice skóry » Grzybica skóry