Łupież różowy Giberta

Łupież różowy Giberta to łagodna choroba skóry, która ustępuje samoistnie. Charakteryzuje się rumieniowo - złuszczającymi, medalionowa tymi wykwitami w obrębie tułowia i dosiebnych części kończyn. Przyczynę choroby wiąże się z czynnikiem infekcyjnym. Podejrzewany jest wirus HHV 7, jednak badania wskazują, że tylko u osób z odpowiednią predyspozycją genetyczną może dojść do powstania objawów choroby.

Wykwitem pierwotnym jest bladoróżowa plama - owalna lub okrągła. Na jej powierzchni, zwłaszcza na obwodzie, można zauważyć niewielkie złuszczanie. Plama powiększa się odśrodkowo i osiąga nieraz kilkucentymetrowe wymiary. Typowe dla łupieżu różowego jest pojawienie się tak zwanej blaszki macierzystej - pierwszego wykwitu, który zazwyczaj jest silniej zabarwiony i większy oraz bardziej łuszczy się na obwodzie. Dopiero po sześciu - dziesięciu dniach następuje wysiew pozostałych zmian skórnych.

Łupież różowy Giberta najczęściej umiejscawia się w zagięciach i fałdach skóry oraz na bliższych końcach kończyn. Choroba trwa cztery do sześciu tygodni i ustępuje samoistnie. Zazwyczaj nie towarzyszą jej objawy ogólne. Niekiedy tylko może pojawić się niewielki świąd.

Leczenie łupieżu różowego Giberta zazwyczaj nie jest potrzebne. W razie dokuczliwego świądu stosuje się papki mentolowe lub kremy z niskimi stężeniami sterydów.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Rumieniowe choroby skóry » Łupież różowy Giberta