Łupież rumieniowy

Łupież rumieniowy to odmiana rumienia, która lokalizuje się głównie w okolicy pachwin. Ogniska chorobowe to w istocie wyraźnie odgraniczone, złuszczające się rumienie w pachwinach. Czynnikiem wywołującym chorobę jest maczugowiec a jego zakaźność jest niewielka, czyli dość trudno o zakażenie od osoby chorej. Pachwiny są najczęściej zajęte z racji zwiększonej wilgotności i ciągłego drażnienia mechanicznego tych okolic ciała. Choroba może również pojawić się w obrębie pach i stosunkowo często w przestrzeniach międzypalcowych stóp. Zdarza się, że choroba ulega rozsianiu na całą powierzchnię skóry.

Rumienie mają na początku kolor różowy, by następnie przejść w żółtawy lub brunatny. Typowe jest otrębiaste złuszczanie się powierzchni skóry zmienionej chorobowo. Łupież rumieniowy trwa bardzo długo, wiele miesięcy a nawet lat. Natomiast zmianom skórnym nie towarzyszą objawy ogólne.

W rozpoznaniu łupieży rumieniowego poza objawami skórnymi istotne jest badanie zmienionej skóry w lampie Wooda, która uwidacznia obecność bakterii wywołującej chorobę. Łupież rumieniowy leczy się antybiotykami doustnymi oraz miejscowymi.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Bakteryjne zakażenia skóry » Łupież rumieniowy