Łuszczyca

Łuszczyca jest jednym z najczęstszych schorzeń skóry. Charakteryzuje się przewlekłym i nawrotowym charakterem a u jej podłoża leżą zaburzenia genetyczne. Naskórek zmieniony chorobowo cechuje się nadmierną proliferacją, czyli podziałem komórkowym oraz występowaniem złuszczających się grudek, które ustępują bez pozostawiania śladu na skórze.

Łuszczyca ma wiele wariantów klinicznych i cechuje się dużą różnorodnością objawów skórnych. Może mieć przebieg łagodny - gdy na skórze pojawiają się nieliczne wykwity aż do ciężkich, uogólnionych postaci z zajęciem stawów, która może prowadzić do inwalidztwa. Łuszczyca może dotknąć osobę w każdym wieku, zdarza się nawet, że chorują na nią dzieci. Choroba, jak każde schorzenie w obrębie skóry, jest bardzo dokuczliwa i niekiedy może być ograniczeniem dla pacjenta w życiu codziennym. Jednak należy pamiętać, iż arsenał leków mających na celu zmniejszenie objawów lub nawet zlikwidowanie zmian skórnych jest bardzo bogaty.

Łuszczyca ma podłoże genetyczne. Wystąpienie epizodu łuszczycy u blisko spokrewnionych osób wyraźnie zwiększa częstość zachorowań w danej rodzinie. Jeśli obydwoje rodziców choruje na łuszczycę, częstość występowania zmian skórnych typowych dla tego schorzenia sięga nawet 70%. Dotychczas nie wykryto genu, który byłby odpowiedzialny za występowanie choroby, co przemawia za teorię dziedziczenia wielogenowego. Jednocześni w schorzeniu ma znaczenie indywidualna wrażliwość na daną mutację, czyli, że nie każda osoba z daną mutacją zachoruje tak samo silnie. Również wnikliwe badania immunologiczne udowodniły, że choroba ma podłoże reakcji o typie alergii na jakiś, niepoznany dotychczas antygen. Na podstawie badań genetycznych wyodrębniono dwa typy łuszczycy - typ I i II.

Typ I łuszczycy jest dziedziczony w sposób autosomalny, co oznacza, że gen z mutacją jest na tyle silny, że może jakby wygłuszać działanie innych genów - bez mutacji. Choroba rozpoczyna się w stosunkowo młodym wieku - najczęściej przed 40 rokiem życia. Zmiany skórne są rozległe, często wysiewne, nie stwierdza się natomiast łuszczycy krostkowej.

Typ II łuszczycy zaczyna się później - zwykle między 50 a 70 rokiem życia. Zmiany skórne w tym typie choroby zazwyczaj są nieco mniej nasilone a łuszczyca krostkowa stanowi spory odsetek postaci klinicznych schorzenia.

Łuszczyca występuje na całym świecie - u wszystkich ras i we wszystkich klimatach. Szacuje się, że na łuszczycę choruje około 2% ludzi. Dosyć rzadko choroba występuje u Murzynów Afrykańskich, natomiast ostatnio obserwuje się silny wzrost zachorowań wśród Japończyków, co tłumaczy się zmianą stylu życia i środowiska.

Przyłuszczyce

Przyłuszczyce jest to grupa schorzeń, których przebieg i postać kliniczna jest niekiedy łudząco wręcz podobna do symptomów łuszczycy. Jednak etiopatogeneza i niektóre cechy kliniczne są odmienne od tego schorzenia, dlatego też wyodrębniono tę grupę chorób skóry. Obecnie odchodzi się od nazwy przyłuszczyca i częściej używa się łacińskiej nazwy - pityriasis.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Łuszczyca » Łuszczyca