Naczyniaki krwionośne

Naczyniak płaski ma postać czerwono różowej plamy, która zazwyczaj jest jednostronna i zajmuje kark lub twarz. Pojawia się we wczesnym dzieciństwie. Zmiany o lokalizacji centralnej mogą się z czasem wycofywać, natomiast zmiany brzeżne utrzymują się stale. Jeśli naczyniak pojawi się na twarzy w rzucie przebiegu nerwu trójdzielnego, może on współistnieć z podobnymi zmianami w ośrodkowym układzie nerwowym i jaskrą. W przypadku umiejscowienia ogniska choroby na kończynach może dojść do przerostu kości i tkanek miękkich i powstania żylaków.

Naczyniak jamisty z kolei ma charakter guzowatych wykwitów o sino czerwonym kolorze i mogą powstawać podskórne lub skórnie. Najczęściej lokalizują się na twarzy i owłosionej skórze głowy. Nierzadko można je spotkać też na błonach śluzowych jamy ustnej, powodując powiększenie języka i obrzęk warg. Jeśli zmiana wytworzy się podskórnie, może dojść do zaników kostnych w tej okolicy. Choroba daje o sobie znać we wczesnym dzieciństwie a zmiany powiększają się wraz z wiekiem dziecka. W większości przypadków dochodzi do samoistnego ustąpienia wykwitów, zwłaszcza w wyniku urazu lub ucisku. Jeśli naczyniaki są bardzo rozległe, zwłaszcza u niemowląt, choroba łączy się z małopłytkowością - zaburzenie to ustępuje wraz z ustąpieniem zmiany skórnej.

Naczyniak gwiaździsty to odmiana naczyniaka jamistego. Morfologicznie to liczne, drobne guzki, od których odchodzą promieniście naczynia włosowate. Najczęściej lokalizują się na twarzy i tułowiu. Częściej występują u dzieci i u kobiet. Mogą nasilać się w trakcie ciąży i połogu oraz w przebiegu chorób wątroby.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Znamiona » Naczyniaki krwionośne