Objawy łuszczycy

Wykwitem pierwotnym łuszczycy jest grudka o czerwonobrunatnej barwie, wyraźnie odgraniczona od otoczenia. Na jej powierzchni widoczne jest drobnopłatowe złuszczanie. Po zdrapaniu łusek, na szczycie zmiany pojawia się lśniąca powierzchnia, podobna do świecy stearynowej, dlatego też objaw ten nazywany jest objawem świecy stearynowej. Po dłuższym drapania na powierzchni pojawia się kropla krwi a ten objaw z kolei nosi nazwę objawu Auspitza. Krwawienie jest wynikiem uszkodzenia wydłużonych naczyń krwionośnych skóry, które przerastają wraz ze zmienionym chorobowo naskórkiem.

Wczesne zmiany łuszczycy mają charakter grudek o bardzo niewielkich rozmiarach do wielkości 1 -2 cm. Wysyp zmian skórnych pojawia się często po przebytej infekcji, na przykład anginie. Natomiast zmiany w dalszym stopniu rozwoju są większe, do kilku cm średnicy. Na ich powierzchni widoczne są mocno przylegające, srebrne łuski - tak zwane blaszki łuszczycowe.

Ogniska szerzą się obwodowo, często tworzą układ obrączkowy i wykazują tendencje do ustępowania w części środkowej. Niekiedy zmiany utrzymują się wiele miesięcy lub nawet lat - są wówczas zgrubiałe, o nierównej, hiperkeratotycznej powierzchni. Bardzo typowym objawem łuszczycy jest tak zwany objaw Koebnera - jest to odczyn charakterystyczny dla aktywnej postaci choroby. Istotą jego jest fakt występowania zmian łuszczycowych po upływie 6 do 12 dni po zadrapaniu skóry. Objaw Koebnera pozwala odróżnić etap rozwoju choroby, gdyż nie jest możliwe wykonanie go przy obecności zmian ustępujących.

Umiejscowienie zmian chorobowych w łuszczycy może być bardzo różne. Najczęściej jednak wykwity lokalizują się w okolicy kolan i na owłosionej skórze głowy. Ogniska te tak umiejscowione mogą utrzymywać się przez wiele lat i niekiedy są jedynym objawem choroby. Zmiany skórne na owłosionej skórze głowy są najczęściej zlewne i pokryte grubymi łuskami. Nie jest rzadkością sytuacja, gdy przechodzą na skórę czoła. Same włosy natomiast nie są zmienione i bardzo rzadko zdarza się, że dochodzi do wyłysienia - nawet w wieloletnim przebiegu choroby. Niekiedy łuszczyca skóry głowy jest pierwszym objawem choroby i o wiele lat może wyprzedzać pojawienie się zmian chorobowych na innych częściach ciała.

Blaszki łuszczycowe powstają również niekiedy w okolicach narządów płciowych lub odbytu. Wykazują wtedy dużą skłonność do zlewania się i objawów wysiękowych.

Łuszczyca w obrębie paznokci może być jedynym objawem klinicznym choroby lub też może towarzyszyć zmianom na ciele. Paznokcie zajęte procesem chorobowym prezentują naparstkowa te wgłębienia płytki w przypadku, gdy dochodzi do zajęcia macierzy paznokcia. W przypadku objęcia przez proces chorobowy łożyska paznokcia pod płytką pojawia się plama przypominająca kroplę oleju - z tego względu jest nazywana plamą olejową. Stosunkowo często występują natomiast pobruzdowania płytki paznokciowej, rogowacenie i zgrubienie czy matowy wygląd paznokcia. Paznokieć staje się żółtawy i kruchy, co niekiedy imituje obraz grzybicy paznokci.

Przebieg łuszczycy nie jest jednakowy w każdym przypadku. W typie genetycznym I typowe są rozlane zmiany skórne i częste nawroty, podczas gdy w typie II remisje choroby trwają miesiącami lub nawet latami a same zmiany są na ogół mniej rozległe. Zauważalna przez wielu pacjentów jest poprawa stanu klinicznego w lecie pod wpływem słońca, chociaż nie jest to regułą, gdyż u niektórych chorych dochodzi właśnie do wzmożenia objawów choroby po przebywaniu na słońcu - zwykle w obrębie twarzy i rąk.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Łuszczyca » Objawy łuszczycy