Odmrożenia skóry

Odmrożenia to zmiany na skórze wywołane z kolei działaniem temperatury poniżej zera stopni. Ich nasilenie - podobnie jak w przypadku oparzeń - ma ścisły związek z czasem działanie niekorzystnego czynnika oraz z miejscem, na które oddziałuje zimno. Zmiany skórne powstają w wyniku skurczu naczyń krwionośnych i niedokrwienia. Tworzą się mikrozatory w naczyniach i dochodzi do martwicy tkanek. Na taki proces narażone są zwłaszcza tkanki słabo unaczynione - takie jak małżowina uszna, koniuszek nosa, ale też palce rąk i stóp.

Czynnikami predysponującymi do powstawania odmrożeń są również noszenie ciasnego obuwia, osobnicza nadwrażliwość na zimno oraz wilgoć. Zwłaszcza wilgoć w połączeniu z mrozem może wywołać dotkliwe odmrożenia. Podobnie jak w przypadku oparzeń, odmrożenia dzieli się na stopnie zaawansowania, które w tym przypadku są cztery.

Odmrożenia pierwszego stopnia w zasadzie morfologicznie i klinicznie przypominają poparzenia pierwszego stopnia. Skóra jest zaczerwieniona i obrzęknięta. Pacjent może odczuwać lekkie pieczenie. Zmiany skórne ustępują bez pozostawienia śladu.

W przypadku odmrożeń drugiego stopnia na podłożu rumieniowym tworzą się pęcherze. Tutaj również trudno uniknąć porównań z oparzeniami drugiego stopnia - obraz kliniczny tych dwóch schorzeń jest bardzo podobny. Zmiany skórne niestety również powoli się goją, ale ustępują w efekcie bez pozostawienia śladu.

Odmrożenia trzeciego stopnia są już poważną chorobą, która powstaje w wyniku długotrwałego kontaktu z bardzo niskimi temperaturami. Może być ograniczony do niektórych części ciała lub też mieć charakter rozlany, kiedy to życie pacjenta jest zagrożone. Na skórze odmrożenia trzeciego stopnia charakteryzują się powstawaniem pęcherzy, martwicy oraz owrzodzeń, które bardzo trudno się goją. W tym stopniu zaawansowania procesu chorobowego może dojść do zajęcia i uszkodzenia mięśni i kości.

Jako odmrożenia czwartego stopnia - najwyższego - określa się zmiany, które zajmują całą grubość skóry, mięśnie oraz kości. Często dochodzi do ciężkich zakażeń bakteryjnych. W przeciwieństwie do oparzeń w przypadku odmrożenia pacjent nie prezentuje objawów ogólnych, takich jak spadek ciśnienia, wahania temperatury ciała, drgawki czy zaburzenia świadomości.

Leczenie odmrożeń

Leczenie odmrożeń pierwszego i drugiego stopnia ogranicza się zazwyczaj do leczenia miejscowego za pomocą maści i kremów oraz na usunięciu czynników predysponujących do wystąpienia objawów choroby, takich jak za ciasne buty, skarpety czy rękawice. W odróżnieniu od oparzeń, tu wskazane jest założenie lekkiego opatrunku. W odmrożeniach trzeciego stopnia podaje się leki wyrównujące bilans płynowy oraz zapobiegające powstawaniu zakrzepów. Nie dziwnym zatem wydaje się być fakt, iż najlepszym leczeniem odmrożeń jest profilaktyka. Jest to niezwykle istotne nie tylko w wysokich górach wśród alpinistów, ale również wśród zwykłych ludzi na co dzień. Choć rzadko zdarza się, by w warunkach miejskich dochodziło do powstania odmrożeń trzeciego stopnia, jednak lżejsze postacie występują bardzo często. Można ich uniknąć, ubierając się odpowiednio ciepło oraz stosując specjalne, tłuste kremy, które doskonale chronią wrażliwą skórę przed skutkami niskich temperatur.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Uszkodzenia skóry » Odmrożenia skóry