Pęcherzyca liściasta

Pęcherzyca liściasta jest drugą odmianą pęcherzycy zwykłej. Niekiedy bywa nazywana pęcherzycą w odmianie rumieniowej lub łojotokowej. Jest to postać pęcherzycy, w której pęcherze są umiejscowione bardzo powierzchownie a nasilone są zmiany nadżerkowo - złuszczające. Pęcherze nie pozostają długo na skórze a sama choroba wykazuje niewielką dynamikę rozwoju. Pęcherzycę liściastą od innych postaci klinicznych tego schorzenia odróżnia fakt, iż nie dochodzi do zajęcia błon śluzowych.

Zmiany skórne w pęcherzycy liściastej zazwyczaj jako pierwsze pojawiają się na tułowiu pod postacią wiotkich, powierzchownych pęcherzy, których pokrywa ulega szybkiemu przerwaniu. Objaw Nikolskiego jest na ogół obecny w fazie wysiewu zmian skórnych. Wykwity chorobowe niekiedy zajmują całą powierzchnię skóry i wtedy mamy do czynienia z erytrodermią w przebiegu pęcherzycy liściastej. Pęcherze w tym stadium mają postać poronną, czyli są mniej rozwinięte, natomiast w obrazie klinicznym dominują nadżerki i złuszczanie. Jednakże zdarza się, że zmiany skórne ograniczają się do niewielkich partii ciała. W przypadku wystąpienia erytrodermii stwierdza się obecność zmian troficznych na paznokciach i włosach.

Przebieg pęcherzycy liściastej ma charakter przewlekły a stan ogólny chorego jest zazwyczaj dobry. Wysiewom zmian nie towarzyszy gorączka ani ból - niekiedy pojawia się niewielki dyskomfort wynikający z podrażnienia zmienionej chorobowo skóry. U niektórych chorych obserwuje się okresowe remisje samoistne, jednak nawroty nadal są obecne.

Pęcherzycę liściastą różnicuje się zazwyczaj z wypryskiem łojotokowym. W przypadku wystąpienia erytrodermii schorzenie wymaga różnicowania z innymi chorobami mogącymi prowadzić do zajęcia całej powierzchni skóry przez proces chorobowy.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.
  • Marcin Dmochowski: Autoimmunizacyjne choroby pęcherzowe.

dermatologia24.pl » Choroby pęcherzowe skóry » Pęcherzyca liściasta