Promienica

Promienica jest chorobą skóry wywołaną przez beztlenową bakterię Actinomyces israeli. Może być ona składnikiem fizjologicznej flory bakteryjnej jamy ustnej. Do rozwoju choroby predysponuje próchnica zębów, zakażenia przywierzchołkowe oraz urazy w obrębie jamy ustnej, gdyż te sytuacje umożliwiają przedostanie się bakterii w głąb skóry.

Promienica umiejscawia się zazwyczaj w okolicy podżuchwowej, w obrębie klatki piersiowej i brzucha. Bywa, że promienica zajmuje narządy wewnętrzne, zwłaszcza płuca. Zmiany mają charakter guzów zapalnych, które powstają z nierównych ognisk zapalnych. Guzy mają tendencję do przebijania się na zewnątrz i tworzenia przetok. Charakterystyczne dla zakażenia Actinomyces jest obecność żółtych ziarenek w wydzielinie z przetok. Istotny jest również fakt, że w wyniku rozmiękania guzów nie dochodzi do powstania owrzodzenia. Proces chorobowy nie toczy się w węzłach chłonnych, które pozostają niezmienione. Niekiedy dochodzi do objawów szczękościsku, jednak gorączka lub inne objawy ogólne nie występują.

Promienica trwa wiele miesięcy i może ulec wydłużeniu. W rozpoznaniu istotną rolę gra obecność żółtych ziarenek w ropnej wydzielinie z guzów zapalnych oraz typowe umiejscowienie w okolicy podżuchwowej. W razie silnego podejrzenia promienicy i niemożności uwidocznienia ziarenek w wydzielinie, niekiedy pobiera się materiał z biopsji zmian do badania histologicznego i mikrobiologicznego.

Promienicę leczy się przy pomocy penicyliny podawanej doustnie nawet przez okres sześciu miesięcy. W ciężkich przypadkach penicylinę podaje się dożylnie. Zmiany ropne oraz zwłókniałe wymagają oczyszczenia i opracowania chirurgicznego.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Bakteryjne zakażenia skóry » Promienica