Rumień przewlekły wędrujący

Rumień wędrujący jest to zmiana rumieniowa, która powstaje nagle po ukąszeniu przez kleszcza i szerzy się obwodowo.

Rumień wędrujący pojawić się może w każdym miejscu na ciele, jednak najczęściej występuje na kończynach i tułowiu. Szerząc się obwodowo, powoduje powstawanie na skórze obrączkowatych ognisk leżących w poziomie skóry lub nieco wyniosłych ponad powierzchnię. Chorzy poza rumieniem nie mają żadnych dodatkowych objawów. Dlatego też nierzadko zdarza się, że pacjenci nawet nie zauważają tych zmian skórnych, zwłaszcza, gdy znajdują się w mało widocznym miejscu. Dodatkowym czynnikiem ryzyka rozwoju dalszego stadium boreliozy jest fakt, że rumień ustępuje samoistnie po około dwóch tygodniach, co jest pozornie uspokojeniem dla chorego. Jednak zniknięcie zmiany nie oznacza końca choroby i o tym należy zawsze pamiętać.

Rozpoznanie stawia się na podstawie wywiadu - kontaktu z kleszczami lub ukłucia oraz badań krwi, w której można wykryć przeciwciała przeciwko krętkom boreliozy.

Boreliozę leczy się przez trzy tygodnie antybiotykiem. Niezwykle istotne jest, by nie przerywać kuracji przed czasem, gdyż tylko taka długość leczenia gwarantuje całkowite wyleczenie choroby i likwiduje ryzyko nawrotu. Lek przyjmuje się doustnie, nie ma potrzeby hospitalizacji.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Bakteryjne zakażenia skóry » Rumień przewlekły wędrujący