Wszawica głowowa

Wszawica głowowa jest powodowana przez wesz głowową - stawonóg wielkości 2-3 mm. Samiczka żyje około jednego miesiąca i przez ten czas składa 200 do 300 jaj. Jaja dojrzewają w ciągu dwóch do trzech tygodni. Samiczka przytwierdza jaja - gnidy - do włosów tuż nad powierzchnią skóry głowy. W miarę, jak włosy rosną, gnidy oddalają się od powierzchni skóry, co może być przydatnym wskaźnikiem czasu trwania choroby. Najczęściej źródłem zakażenia są zainfekowane nakrycia głowy. Wszawicę niezwykle często spotyka się u dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym.

Najwięcej gnid można znaleźć w okolicy potylicznej i skroniowej, gdyż właśnie tam najczęściej umiejscawia się samica wszy głowowej. Osoba zarażona odczuwa silny świąd spowodowany ukłuciem wszy. Drapanie miejsc chorobowych może doprowadzić do wtórnego nadważenia bakteryjnego skóry głowy - tak zwanego zliszajcowacenia. W przypadku ciężkiego i rozległego zarażenia może dojść do powiększenia regionalnych węzłów chłonnych. Rozpoznanie jest dość proste - po obejrzeniu swędzących miejsc można zauważyć gnidy przyczepione do włosów a niekiedy również samą samiczkę żerującą na skórze głowy. Stwierdzenie zarówno jaj wesz jak i samej wszy jest wystarczające do postawienia rozpoznania wszawicy.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Choroby pasożytnicze skóry » Wszawica głowowa