Wszawica łonowa

Wesz łonowa jest najmniejszym typem wszy - osiąga rozmiary 1,5-2 mm. Pasożyt przytwierdza się do włosa tuż przy skórze. Do zarażenia dochodzi najczęściej podczas kontaktów płciowych z osobą chorą, dlatego też jest to choroba raczej ludzi dorosłych. Do przeniesienia pasożyta może dojść również podczas kontaktu z zainfekowanymi przedmiotami. Wesz najczęściej umiejscawia się w okolicy łonowej, jednak można ją znaleźć też w innych okolicach krocza, na udach, w dole brzucha. Niekiedy pojawią się również w pachwinach, pachach a sporadycznie nawet na brwiach i rzęsach.

Po ukłuciu przez wesz łonową pozostaje mały ślad oraz o wiele większy świąd. Świądowi niekiedy towarzyszy pojawienie się tak zwanych plam błękitnych - sinofiołkowych lub szarych, które sytuują się głównie na powierzchni brzucha, klatki piersiowej i ud. Przyczyną ich powstawania jest hemoliza, czyli niszczenie krwinek czerwonych, która zachodzi w miejscu ukąszenia przez owada. Wszy, z racji niewielkich rozmiarów, są trudne do obserwacji gołym okiem. Łatwiej je zobaczyć po wyrwaniu włosa. Jeśli towarzyszą temu plamy błękitne, rozpoznanie nie pozostawia wątpliwości.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Choroby pasożytnicze skóry » Wszawica łonowa