Zapalenie opryszczkowate skóry (choroba Duhringa)
Choroba Duhringa to inaczej zespół jelitowo-skórny, gdzie poza zmianami pęcherzowymi na skórze pojawia się glutenozależna enteropatia bezobjawowa klinicznie. Choroba ta jest najczęstszym schorzeniem pęcherzowym u dzieci.
Wykwity skórne są wielopostaciowe - pojawiają się grudki, rumienie, pokrzywki oraz drobne pęcherzyki układające się tak, jak w zmianach opryszczkowych. Zmiany symetrycznie zajmują łokcie i kolana, okolicę krzyżową i pośladki oraz owłosioną skórę głowy i twarz. Wysiewom zmian skórnych towarzyszy świąd i pieczenie, jednak poza tym stan ogólny chorego jest dobry. Celiakia, czyli choroba trzewna przebiega na ogół bezobjawowo a niekiedy może wyprzedzać pojawienie się zmian skórnych.
Przebieg choroby Duhringa jest przewlekły z tendencją do nawrotów. Choroba czasem utrzymuje się przez całe życie. Tolerancja glutenu jest sprawą indywidualną i kształtuje się od niewielkiej aż do całkowitej. Jod zawarty w lekach i niektórych pokarmach zaostrza zmiany skórne i przebieg choroby jako taki.
W leczeniu Duhringa stosuje się sulfony na zmiany skórne oraz zaleca się dietę bezglutenową, by nie doprowadzić do większego zniszczenia kosmków jelitowych. Terapia trwa kilka miesięcy. U niektórych chorych tolerancja na gluten wzrasta z wiekiem i można podjąć próby wprowadzenia go do diety dziecka w niewielkich ilościach. Istnieją dowody na to, iż niestosowanie diety bezglutenowej może doprowadzić do powstania nowotworu złośliwego przewodu pokarmowego.
- Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.
- Marcin Dmochowski: Autoimmunizacyjne choroby pęcherzowe.
© dermatologia24.pl Kopiowanie bez zgody jest zabronione.