Zespół Sjogrena

Zespół Sjogrena ma dwie odmiany - postać pierwotną oraz wtórną. Postać pierwotna ma charakter idiopatyczny, natomiast postać wtórna może towarzyszyć innym chorobom tkanki łącznej, takim jak SLE, twardzina lub inne. Istotą procesu chorobowego jest suchość błon śluzowych, która dotyczy oczu, jamy ustnej a u kobiet również narządów płciowych. Do tego niekiedy dołącza się silnie wyrażona artralgia - ból stawów.

Pierwotny zespół Sjogrena przebiega zazwyczaj pod postacią suchości śluzówek, świądu skóry oraz wykwitami pokrzywkowatymi i krwotocznymi. Zmianom nierzadko towarzyszy choroba Raynauda - nagłe i bolesne zblednięcie rąk, które jest wynikiem skurczu naczyń. Poza tym do obrazu klinicznego choroby niekiedy dołączają się objawy ogólne, takie jak zaburzenia neurologiczne, artralgia i inne. W części przypadków występuje rumień obrączkowaty. Silnie wyrażona jest nadwrażliwość na światło słoneczne. Przebieg choroby jest bardzo różny. W zespole wtórnym zależy od zaawansowania choroby podstawowej. Zaobserwowano, że wśród pacjentów z tym schorzeniem istotnie rośnie ryzyko wystąpienia chłoniaka lub chłoniaka rzekomego.

Leczenie zespołu Sjogrena opiera się na stosowaniu kortykosteroiów w średnich dawkach. Terapię dostosowuje się do schorzenia wywołującego w przypadku zespołu o charakterze wtórnym.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.
  • Józef Towpik: Dermatologia i wenerologia.

dermatologia24.pl » Choroby tkanki łącznej » Zespół Sjogrena