Ziarniniak obrączkowaty

Ziarniniak obrączkowaty charakteryzuje się występowaniem twardych, nieco wyniosłych zmian skórnych o gładkiej powierzchni, które nie odróżniają się od otaczającej je zdrowej skóry kolorem. Wykwity układają się obrączkowato i nie wykazują skłonności do rozpadu. Zmiany ustępują bez pozostawienia blizny. Przyczyna powstawania choroby jest nieznana.

Ziarniniak obrączkowaty częściej spotyka się u kobiet, również stosunkowo często występuje u dzieci. Odmiany rozsiane często wiązane są ze stosowaniem niektórych leków. Niekiedy wykwity skórne towarzyszą cukrzycy lub niektórym chorobom trzustki. Istniała hipoteza, iż schorzenie to ma podłoże immunologiczne, jednak badania kliniczne nie udowodniły bezpośredniego związku procesów immunologicznych z powstawaniem zmian skórnych.

Wykwity pod postacią guzków pojawiają się w dużej części na skórze, jednak niekiedy dotyczą również tkanki podskórnej. Drobne guzki łączą się ze sobą, tworząc obrączkowate lub festonowate twory. Zmiany najczęściej lokalizują się na grzbietach dłoni i stóp, jednak mogą pojawić się praktycznie wszędzie.

Ze względu na lokalizację i nasilenie zmian wyróżnia się kilka odmian choroby. W typie mnogim zmiany skórne są rozsiane i pojawiają się na kończynach, tułowiu i twarzy. W odmianie podskórnej wykwity występują najliczniej w okolicy stawów a choroba dotyczy głównie dzieci. Typ rumieniowy z kolei charakteryzuje się rozsianymi, płaskimi wykwitami o typie grudkowo - rumieniowym, którym niekiedy towarzyszą zaburzenia naczyniowe. Ta odmiana najczęściej dotyczy chorych na cukrzycę. W odmianie wrzodziejącej guzki ulegają rozpadowi z tworzeniem się drobnych owrzodzeń. Przebieg choroby ma charakter przewlekły i nie towarzyszą jej objawy ogólne. Bywa, że zmiany skórne ustępują samoistnie, bez leczenia i uchwytnej przyczyny.

Leczenie ziarniniaka obrączkowatego opiera się na krioterapii przy pomocy płynnego azotu. Zauważono, że po próbnej biopsji niewielkiego fragmentu zmiany, inne wykwity mają tendencję do samoistnego ustępowania. Dodatkowo stosuje się dość silne sterydy miejscowo - albo w opatrunku zamkniętym lub też poprzez wstrzyknięcie bezpośrednio do ogniska chorobowego. W postaciach rozsianych stosuje się niewielkie dawki sterydów doustnie lub sulfony. Również stosowanie witaminy E doustnie oraz miejscowo w maści zdaje się przynosić dobre rezultaty.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Ziarniniaki i zmiany odczynowe » Ziarniniak obrączkowaty