Znamiona komórkowe barwnikowe

Znamiona komórkowe barwnikowe występują bardzo często, mogą mieć różną barwę - od koloru skóry aż do ciemnobrunatnej a ich powierzchnia o kształcie zrazikowym i brodawkującym, jest niekiedy pokryta włosami. Jeśli wokół znamienia pojawi się biała obwódka, mamy również do czynienia z powolnym procesem ustępowania zmiany i taki wykwit nazywamy znamieniem Suttona.

U każdego człowieka można wykryć co najmniej kilkanaście zmian skórnych o typie znamienia komórkowego barwnikowego. Ryzyko rozwoju czerniaka jest stosunkowo niewielkie w przypadku zmian uszypułowanych i owłosionych, rośnie jednak w przypadku znamion atypowych i wrodzonych.

Znamię błękitne jest odmianą znamienia barwnikowego. Jego szarobłękitne zabarwienie jest spowodowane gromadzeniem się w skórze melanocytów oraz melanoforów.

Odmiana wrodzona znamienia komórkowego barwnikowego pojawiają się już przy urodzeniu. Mogą być bardzo niewielkie aż do rozległych zajmujących cały tułów dziecka. Wykwity mogą być silnie porośnięte włosami. Niestety, w tym przypadku często dochodzi do tworzenia się guzów i zmian guzowatych, które w jednej czwartej przekształcają się w czerniaka skóry.

Leczenia znamion komórkowych barwnikowych opiera się na usunięciu chirurgicznym, gdy są pokryte włosami. Nie ma potrzeby usunięcia znamienia z marginesem zdrowej tkanki. Jeśli znamię wrodzone przybiera rozległy charakter wskazane jest usuwanie go przed okresem pokwitania, by uniknąć zezłośliwienia zmian. Niekiedy znamiona są tak rozległe, że wymagają specjalnej techniki operacyjnej i późniejszych przeszczepów skórnych.

Małgorzata Kowalska
  • Stefania Jabłońska, Sławomir Majewski: Choroby skóry i choroby przenoszone drogą płciową.

dermatologia24.pl » Znamiona » Znamiona komórkowe barwnikowe